Regelink: boetes voor brandbare batterijen

vrijdag, 20 mei 2022

Na de zoveelste brand, de vijfde in acht jaar, zijn ze er bij schroothandel Regelink in Kampen helemaal klaar mee. ‘Wij doen er alles aan om branden te voorkomen, maar wij kunnen dit niet alleen’, vertelt Frits Stam, één van de drie eigenaren. Met ingang van 4 april gaat het bedrijf boetes uitdelen voor leveringen die brandbare accu’s blijken te bevatten. ‘We doen het met tegenzin, maar deze maatregel is echt noodzakelijk. Wij weten ook niet meer wat we anders moeten doen.’ 

 

De branden als gevolg van batterijen en accu’s is een heel groot probleem, dat steeds vaker voorkomt in de gehele afvalverwerkingssector, weet Frits Stam. ‘Tien tot twintig jaar geleden was dit helemaal niet aan de orde. Toen waren branden bij schrootbedrijven een zeldzaamheid. Oud-ijzer immers is helemaal niet brandbaar. Maar door de toename van het gebruik van met name lithium-ion batterijen neemt het risico alleen maar toe. En zijn branden in het oud-papier, in het huisvuil en helaas ook op de schroothopen aan de orde van de dag.’

 

In acht jaar tijd heeft de schrootverwerker in Kampen nu vijf branden meegemaakt. ‘We zijn er helemaal klaar mee. Ik ben zelfs in het weekend onrustig omdat ik bang ben dat er weer een brandmelding binnenkomt.’ De laatste brand is nu twee weken geleden. ‘Volgens omstanders was het een spectaculaire brand. Dat komt vooral omdat het vuur hoog in de schroothoop is ontstaan. Als er dan zuurstof bij komt, dan lijkt het sowieso heel hoog en groot. Maar in werkelijkheid was het gelukkig maar een kleine brand, die binnen anderhalf uur geblust was.’

 

Hulp nodig

Bij Regelink is er zoveel mogelijk aan gedaan om de branden te voorkomen. ‘Wij proberen alles zo goed mogelijk te sorteren en te controleren, maar we kunnen het niet alleen. Daarbij hebben we zowel de hulp nodig van consumenten, die zich er bewust van moeten worden dat ze geen batterijen bij hun afval mogen gooien, als van onze klanten die oud-ijzer aan ons leveren bij nodig.’ Deze klanten zijn vooral de kleinere bedrijven die schroot inzamelen en dit vervolgens naar Regelink brengen. ‘Als er bij de inzameling van oud-ijzer een accu tussen de lading zit, dan gebeurt er niets. Maar wij verwerken het metaal echt tot een eindproduct en tijdens het knippen gaat het mis. Dan beschadigen we de batterij met alle gevolgen van dien.’

 

Dat er steeds meer batterijen worden gebruikt -en dus later ook gerecycled moeten worden- maakt het probleem er niet makkelijker op. ‘We hebben samen met andere ondernemers een speciale appgroep, waarin we de brandgevoelige materialen melden. Het is ongelooflijk om te beseffen in welke producten er tegenwoordig allemaal batterijen verwerkt zijn. Zo kunnen ook stalen kozijnen batterijen bevatten, omdat ze zijn uitgerust met een elektronisch sleutelsysteem. Datzelfde geldt voor winkelwagentjes, die in de handvaten een track-and-tracesysteem hebben. Bij een verbogen frame kunnen wij het er bovendien niet eens meer uithalen. Batterijen zitten tegenwoordig echt overal in. Dat is niet meer te controleren. En de techniek is nog niet ingesteld op het detecteren van dit soort onzichtbare accu’s en batterijen.’

 

Bewustwording

De MRF probeert volgens hem echt mee te denken. ‘De oplossing van het probleem begint natuurlijk met bewustwording van de consument. Nog te vaak worden batterijen gewoon bij het afval gegooid met alle gevolgen van dien. De MRF heeft onder meer een statiegeldsysteem voorgesteld. Misschien helpt een financiële prikkel om de consument bewuster te maken. Maar om zo’n systeem in te voeren, is ook steun van de overheid nodig, maar voorlopig wordt de boot afgehouden. Een andere oplossing zou volgens de MRF herkenbaarheid zijn, zoals het aanbrengen van een fluoriderende sticker op batterijen. Door zulke stickers te plaatsen op de batterijen, krijgt de consument misschien wel het idee krijgt: hier zit een gekke gekleurde sticker op. Deze mag ik niet bij het afval gooien.’

 

Boetes

De schrootbranden zijn volgens hem een maatschappelijk probleem. ‘Daar moeten we met elkaar een oplossing voor zoeken. Terwijl er nu met een beschuldigend vingertje naar de schrootbedrijven wordt gewezen. Een paar jaar geleden waren de metaalrecyclebedrijven nog hip en modern. Nu degene die een negatief imago krijgen omdat ze in brand staan. Zo kan het niet langer. In ons eentje kunnen we dit grote probleem niet aanpakken. Daarom hebben we besloten om als laatste redmiddel boetes op te leggen als we een brandbare batterij tussen het oud-ijzer vinden. Als de positieve prikkel niet werkt, dan helpt hopelijk een negatieve prikkel wel.’

 

Het verbod is per 4 april ingegaan. De hoogte is bepaald op 500 euro. ‘De hoogte is in overleg met het personeel vastgesteld. We willen laten zien dat we het menen. De eerste dag hebben we niet één batterij aangetroffen. Hopelijk blijft het zo’, vertelt Stam een dag later. ‘Onze afnemers zijn er niet blij mee. ‘Als ik 500 euro boete moet betalen, dan kom ik niet meer’, zeggen ze dan. Maar voor ons is dit echt een noodmaatregel. Wij hebben knipijzer wat vrij is van batterijen. We willen de 500 euro helemaal niet in rekening te brengen en dat hoeft ook helemaal niet als de toeleveranciers zorgen dat er geen batterijen inzitten. Wij weten ook niet meer wat we anders moeten doen. We willen er alles aan gedaan hebben om de batterijen aan de voorkant tegen te houden. Zodat het risico op brand zo klein mogelijk is.’

 

Advertentie