Janneke van der Koppel runt Womanijzer

vrijdag, 15 oktober 2021

Janneke van der Koppel, eigenaresse van Womanijzer, heeft niet één, maar twee missies. Ze hoopt dat ze via haar bedrijf meer vrouwen kennis kan laten maken met metaalrecycling. Daarnaast wil ze graag jongeren met een lichte verstandelijke beperking ervaring op laten doen in de metaalrecycling. ‘Hierdoor worden er meer kansen voor hen gecreëerd op de arbeidsmarkt’, vertelt Janneke enthousiast.

 

Janneke van der Koppel is de oprichtster van Womanijzer. Ze groeide op in Heerewaarden, waar haar vader een puinrecyclingbedrijf runde. Zelf koos Janneke in eerste instantie voor een baan in het onderwijs, omdat ze graag met kinderen werkt. ‘Op een gegeven moment raakte ik de uitdaging wat kwijt’, blikt Janneke terug. ‘Ik heb altijd duizenden ideeën in mijn hoofd. Zoals bijvoorbeeld in het verleden het opkopen van faillissementen of het opzetten van de website speurneus.nl, om zoekacties op te zetten om mensen te helpen om specifieke spullen te vinden. Maar eigenlijk durfde ik vanwege mijn faalangst geen enkel idee echt door te pakken.’

 

Haar huidige partner runt een metaalrecyclingbedrijf. Dat bracht haar in oktober 2019 op een nieuw idee, dat ze vervolgens helemaal uitwerkte. ‘Ik wilde graag jongeren met een licht verstandelijke beperking onder begeleiding inzetten in het recycling met de visie dat ze leren om gestructureerd te werken. Hierdoor kunnen we meer kansen voor hen creëren op de arbeidsmarkt. Ik heb allemaal werkzaamheden op papier gezet, die ze zouden kunnen uitvoeren. Zo zou ik hen bijvoorbeeld fietsen kunnen laten demonteren of ik zou samen met een jongere oud-ijzer kunnen ophalen. Maar weer durfde ik niet door te zetten. Gelukkig gaf mijn vriend mij de spreekwoordelijke schop onze de kont, die ik nodig had en zodoende ben ik met Womanijzer gestart.’

 

Oud-ijzer ophalen

Vervolgens is ze met de bouwfase van haar bedrijf gestart. ‘Ik wilde eerst kijken hoeven animo er was en ben gestart met het realiseren van een website.’ Janneke werkt voor zichzelf als onderneemster, maar Womanijzer is wel onderdeel van het bedrijf van haar vriend. ‘Voor hem is Womanijzer een mooie aanvulling. In het verleden vroegen mensen hem wel eens of hij het oud-ijzer gratis wilde komen ophalen, maar dat was niet rendabel. Ik kan dit werk nu wel oppakken.’

 

Dat wordt erg gewaardeerd. ‘De mensen vinden het fijn dat ik altijd mijn afspraken nakom en dat het oud-ijzer netjes wordt opgehaald. Dit stimuleert hen om meer oud ijzer te verzamelen, wat het milieu ten goede komt.’

 

Afwisselend werk

Inmiddels heeft ze Robin, een jongen met een lichte verstandelijke beperking, in dienst als bijrijder. ‘Hij helpt me bij het ophalen van oud-ijzer en het veilig vervoeren ervan. Hij vindt het werk echt ontzettend leuk. Vaak voeren mensen met een beperking eentonig productiewerk uit, maar ik ben ervan overtuigd dat ze meer kunnen dan dat. Tijdens mijn werk kan ik de jongeren echt van alles bijbrengen. Dat is heel waardevol. Robin leert onder meer sociale vaardigheden, zoals iemand vriendelijk begroeten, even een praatje maken en op tijd komen, maar ook samenwerken, overleggen, meedenken, verantwoordelijkheid nemen en veilig laden. Het gaat echt heel goed. Hij is super behulpzaam, kijkt mee in het verkeer en heeft goede ideeën voor het inladen van grote spullen. Het is echt een verrijking om met hem samen te werken.’

 

Vrouw in het oud-ijzer

Womanijzer krijgt steeds meer naamsbekendheid. ‘Soms kijken mensen nog wel eens verbaasd op als ze zien dat er een vrouw in het oud-ijzer werkt’, merkt Janneke. ‘Bijvoorbeeld als ik een wasmachine aan het inladen ben. Dan vragen ze of  het niet te zwaar is. Maar gelukkig ben ik behoorlijk sterk.’

 

Ze krijgt veel positieve reacties op haar bedrijfsnaam. ‘Mensen vinden het een leuke woordspelingen. Het is heel duidelijk: een vrouw in het ijzer. De naam blijft lekker hangen. Laatst gebeurde er iets grappigs: Ik had een afspraak gemaakt bij een vrouw om oud-ijzer op te halen en toen vertelde haar buurman wat ‘womanizer’ eigenlijk betekent. Daardoor was de mevrouw een beetje bang dat er een rokkenjager bij haar op terrein zou komen. Ze was heel opgelucht toen ze mij zag’, vertelt Janneke lachend. Ze hoopt dat ze met Womanijzer ook meer vrouwen kennis kan laten maken met metaalrecycling. ‘Het is tijd voor (ijzer) sterke vrouwen in een ‘mannenwereld’.’

 

Het werken met oud-ijzer vindt ze fantastisch. ‘Ik heb de afgelopen jaren heel veel geleerd. Ik had nooit verwacht dat je metaalrecycling zo leuk zou vinden. Vroeger vond ik het maar vies, roestig, koud spul en nu vind ik het juist hartstikke interessant. Ik vind het ook heel mooi dat het zo duurzaam is. Het maakt zoveel verschil of je nieuwe grondstoffen uit de grond haalt, of de oude hergebruikt.’  

 

Verder uitbreiden

Heel graag wil Janneke haar bedrijf nog verder uitbreiden. ‘Er zijn nog zoveel mogelijkheden. Bijvoorbeeld een eigen ruimte huren en daar bijvoorbeeld jongeren fietsen laten demonteren zodat ze beter gerecycled kunnen worden, of elektriciteit kabel pellen of zorgen dat de steelpannen, computers, wasrekken en bonenblikken bij de juiste verwerker terecht komen. Hierdoor worden nog meer mogelijkheden gecreëerd om ervoor te zorgen dat deze jongeren zichzelf kunnen ontplooien. Daarnaast zou ik de diensten van de jongeren als bijrijder bijvoorbeeld door middel van een soort uitzendbureau voor krachten met een licht verstandelijke beperking kunnen aanbieden. En misschien zouden ze ook andere taken kunnen uitvoeren, zoals schilderen, werken in de bouw et cetera….Nog meer kansen voor deze jongeren creëren. Daar liggen de nieuwe ontwikkelingen! Dat is mijn grote droom.’

Advertentie