Willeke Ketting voorzitter MRF

vrijdag, 5 februari 2021

Willeke Ketting is geïnstalleerd als voorzitter van de Metaal Recycling Federatie (MRF). Zij is de eerste vrouwelijke voorzitter van de MRF en in het dagelijks leven directeur van metaalrecycler Ketting & Zn uit Pernis. In een interview met de Schrootkrant vertelt ze onder meer over haar ambities als voorzitter.

Wie is Willeke Ketting?

‘Ik ben in 1971 geboren in Pernis en daar woon ik nog steeds. Na de middelbare school ben ik bij de NS aan het werk gegaan. In de avonduren studeerde ik milieutechniek. Bij de NS heb ik een lange carrière gehad. Ik begon als conductrice en uiteindelijk heb ik tot 2006 gewerkt bij de afdeling bodemonderzoek en sanering. Daarna ben ik in ons familiebedrijf W. Ketting & Zn te gaan werken; het metaalrecyclingbedrijf dat door mijn opa en oma is opgericht. Dat was een enorme carrièreswitch. Eigenlijk had ik nooit verwacht dat ik in het familiebedrijf zou stappen. Maar ik zag het als een nieuwe uitdaging en heb het toch gedaan. Ik heb er geen moment spijt van gehad en werk er nog altijd met heel veel plezier.

Waarom heeft u ervoor gekozen om de nieuwe voorzitter te worden van de MRF?

‘Het voorzitterschap leek me een hele leuke, nieuwe uitdaging. Ik ben als het ware in de voorzittersfunctie gerold, nadat ik een aantal jaar voorzitter ben geweest van de Kam-commissie van de MRF en in 2014 in het algemeen bestuur ben gekomen.’

Wat is uw visie op de sector? Wat zijn de sterke kanten?

‘Onze sector bevat ontzettend veel kennis en ervaring. We hebben echt een omslag gemaakt van een conservatieve, behoudende sector naar een innovatieve sector. Dat geldt voor onze bedrijven maar ook voor de MRF als belangenorganisatie: vroeger waren we vooral ergens  tegen, de laatste jaren zitten we aan tafel en denken mee. Daar ben ik heel trots op.’

En wat zijn de minder sterke kanten?

‘Een minder sterke kant vind ik dat we nog steeds in de ‘afvalhoek’ zitten.  Al kunnen we hier zelf niet veel aan doen. Dit wordt bepaald door de wet- en regelgeving. Als MRF willen we hier heel graag verandering in brengen. Dat stond ook al op het wensenlijstje van onze vorige voorzitter Gabriël van Seumeren. Het is jammer dat de recyclingbedrijven door de wet- en regelgeving worden beperkt. Recycling wordt door iedereen zeer gewaardeerd, maar ook steeds meer belemmerd door wetgeving uit Brussel en Den Haag. Dat is paradoxaal. De inzet van secundaire grondstoffen is goed voor het milieu en de economie. Die inzet moet dus worden gestimuleerd en niet worden afgeremd. Metaalschroot is geen afval, maar een zeer bruikbare grondstof. De wetgeving behandelt metaalschroot echter nog steeds als afval met alle beperkingen van dien. Dat moet nu echt veranderen. Die boodschap gaat de MRF met kracht verkondigen. Metaalrecyclers zijn trotse en maatschappelijke bewuste ondernemers en ik zal hun belangen als voorzitter met genoegen gaan dienen.’

Kunt u voorbeelden noemen van de problemen op het gebied van wet- en regelgeving?

‘Het probleem is echt heel breed. Zo zijn bepaalde stromen vervuild ijzer en chroom heel moeilijk om in te nemen, te recyclen en af te zetten. Een heel andere uitdaging  is het digitaal opkopers register. En verder zijn er veel problemen rond brandverzekering als gevolg van de vele branden in de sector. Ook daar willen we als MRF iets aan doen.’

Waar wilt u zich de komende tijd voor inzetten?

‘Ik zet me in voor een professionele belangenbehartiging voor de leden. Ik merk dat we als MRF een steeds betere gesprekspartner zijn voor verschillende stakeholders. Deze weg willen we blijven bewandelen. We zijn altijd in beweging. Het is belangrijk om ervoor te zorgen dat we zoveel mogelijk bij de juiste mensen en partijen aan tafel zitten op het juiste moment.’

Hoe ziet u de toekomst van de metaalrecycling?

‘Ik zie de toekomst positief. Nederland is op weg naar een circulaire economie en de metaalrecyclers spelen daarin een cruciale rol. De metaalrecycling vindt al eeuwen plaats en zal ook de komende honderd jaar bestaansrecht houden. Metalen zijn grondstofstromen die altijd gebruikt zullen worden. Metaal houdt altijd zijn waarde en je kunt het eindeloos recyclen, terwijl de aanvoer van primaire grondstoffen op een gegeven moment kan stagneren.’

 

Advertentie